W POPRZEDNIM ODCINKU
Chyba oszalałem.
Witaj, Cieniu.
Można ponieść gorszą ofiarę
niż odrobina szaleństwa.
Po co jedziemy do Chicago?
Po mój młot.
Jeśli przegram, pojadę z Wotanem i zrobię, o co poprosi.
A jeśli wygrasz?
Rozwalę ci łeb moim młotem.
GDZIEŚ W AMERYCE
Dobre.
Doskonałe. Za dobre dla nich.
Ośmioro wnucząt, a wszystkie tępe jak kołki.
I ta muzyka Assafa. Brzmi całkiem, jak ty.
Za wcześnie na smażenie cebuli.
Assaf lubi, żeby była chrupiąca.
Jeszcze czegoś brakuje. Więcej cynamonu.
Assafie?
Miałeś nie przychodzić przed piątą!
I koniec z przynoszeniem mi prania! Nie jestem twoją pokojówką.
Pomyliłeś piętro. Czarni mieszkają na górze.
To nie pomyłka.
Zapraszam ze mną.
Umarłaś.
Czas, byś poszła za mną.
Zaraz przyjdą goście. Jeśli chcesz mnie okraść, to zapraszam.
Mam telewizor i telefon. Wnuk mówi, że ma wbudowany aparat.
Chciałbym być złodziejem.
Ale nie jestem.
Jestem śmiercią.
Umarłaś.
- To ja? - Tak.
Niedługo znajdzie cię twoja rodzina.
Dobrze potraktują twoje ciało i godnie je pochowają.
Najpierw pogrążą się w smutku, ale potem odnajdą szczęście.
Assaf za rok się ożeni i nada twoje imię pierwszej córce.
Pewnie da jej tak na drugie, co?
Tak, na drugie.
Tak mnie znajdą?
To muzułmański dom.
Czemu przysyła po mnie Anubis?
To moje podziękowanie.
Kiedyś byłaś dziewczynką, miałaś własną Titę.
Opowiadała ci o dawnym Egipcie, gdy rwący Nil występował z brzegów.
Poznałaś historie wilka i szakala,
czerwonego wiatru i dziecka Bastet.
- Pamiętam je. - Pamiętasz.
Dlatego zaprowadzę cię do wagi.
Chodź ze mną.
Rodzina mnie znajdzie.
Zmarnuje się.
Spróbuj.
Doskonały.
Sześćdziesiąt osiem lat.
Dla Ameryki to niewiele, ale...
Tita nie modliła się nawet o więcej.
Chodź.
To nie Queens.
Używałam go!
Zobaczmy, czy używałaś go dobrze.
Byłam niemiła dla chłopca, który się we mnie kochał.
Kiedyś ukradłam kuzynce lalkę.
Robiłam, co mogłam.
Udało ci się.
Każde z nich prowadzą do Duatu.
W Duacie jest wiele światów.
Wybieraj.
W którym z nich jest mój ojciec?
Bił mnie, nie chcę trafić do jego świata.
Musisz wybrać.
Jesteś miłym chłopcem.
Może wybierzesz za mnie?
Na pewno powinnam pójść z tobą?
Jeśli pójdę za złym bogiem, już nigdy nie zobaczę Tity.
Uważaj!
Bizon już gaśnie.
Jesteś Zoria Połu...
Tą siostrą, która spała.
To ja, Zoria Połunocznaja.
Ciebie nazywają Cieniem.
Czemu się przyglądasz?
Temu. Widzisz?
- Wielki Wóz? - Powóz Odyna.
Wielka Niedźwiedzica.
Nie jest bogiem, ale ich przypomina.
To zły stwór, przykuty do gwiazd.
Jeśli ucieknie, pożre cały wszechświat.
Dlatego my, trzy siostry, cały dzień i całą noc obserwujemy niebo.
Jeśli stwór ucieknie, skończy się świat. Tak po prostu.
Ludzie w to wierzą?
Wierzyli, dawno temu.
Nie zimno ci?
Zimno mi nie przeszkadza.
To mój czas.
Moje siostry mają swój.
A kiedy jest twój czas? Twoje urodziny?
Nie lubię przepowiadania przyszłości.
Ja robię to najlepiej.
Dziewice mają do tego dryg.
Coś tu mamy.
Nie, nie masz nic.
W nic nie wierzysz, więc nic nie masz.
Jesteś na drodze od niczego do wszystkiego.
Miałeś coś, ale to straciłeś.
- Moją żonę. - Nie, nie żonę.
Sprzedałeś głowę Czarnobogowi?
Tak.
Ciągle oddajesz swoje życie.
Nie obchodzi cię, czy żyjesz, czy umrzesz.
Świat nie jest taki, jak myślałem.
Wolisz umrzeć, niż żyć w świecie z niedźwiedziami na niebie.
Mogę ci pomóc, ale najpierw musisz coś dla mnie zrobić.
Mam z tobą walczyć? Zagrać w warcaby?
Masz mnie pocałować.
Nikt nigdy mnie nie pocałował.
Nie wiem, czy mi się to spodoba.
- Zróbmy to teraz. - Ja...
Całowanie jest ohydne, ale przyjemnie ohydne.
Jak ser pleśniowy albo brandy.
Weź księżyc.
- Co? - Weź go. Proszę.
Nie zgub go i nie oddawaj nikomu.
Już raz dostałeś ochronę. Miałeś w garści słońce.
Ja mogę dać ci księżyc.
Córkę, nie ojca.
A teraz się obudź.
Jeszcze nie świta.
Ciesz się ostatnimi chwilami.
Może zagramy jeszcze raz?
Te same zasady.
Jak to, te same? Mam zabić cię dwa razy?
Teraz masz tylko jedno uderzenie.
Tylko tego mi trzeba. Na tym polega sztuka.
Ile czasu minęło,
odkąd ostatni raz zamachnąłeś się młotem w rzeźni?
To już chyba 20 lat? Może 30?
Przyzwyczaiłeś się do pistoletu ubojowego.
Jesteś słaby, nie zabijesz mnie jednym ciosem.
Tylko uszkodzisz mi mózg.
Zostanę obślinionym, zaszczanym dowodem na twoją starość.
Żadnemu z nas nie jest to na rękę.
Jeśli masz rozwalić mi łeb, wolę, żebyś zrobił to porządnie.
Jeśli wygram, pojedziesz z nami, a potem wykorzystasz swoje uderzenie.
Jeśli przegram,
o świcie uderzysz po raz drugi, jeśli będzie trzeba.
Nikt poza mną się nie dowie.
Dobrze. Zagrajmy jeszcze raz.
Ty będziesz białymi, ja czarnymi.
Dość tych wizyt. Idź do łóżka.
Właśnie próbuję.
Zasługujesz na coś lepszego.
Nie podoba się, to śpij na podłodze. Mnie to wystarcza.
Przywykłaś do nędzy.
Mam jedzenie, dach nad głową. Czego więcej mi trzeba?
Wielbiącego cię dworu.
Dawniej obsypywano cię perłami, usługiwano ci, budziłaś miłość i strach.
Nadmiar ci służy.
Wkrótce znów będzie lepiej.
Twój ruch.
Pa, pa.
W starym kraju otwierałam ojcu bramę,
gdy wracał do nas o świcie,
a potem kładłam się do czarnej, satynowej pościeli.
Tutaj przepowiadam przyszłość za dolary.
Mojej nigdy nie przepowiedziałaś.
Ta sprawa, którą planujesz.
Nie uda się.
Oni wygrają.
To tylko moja dzisiejsza przyszłość.
Chodź ze mną, przejdziemy się.
Zaraz będzie padać.
Nie mogę się doczekać.
Odkąd to boisz się odrobiny wilgoci?
Rozgrywasz tę samą grę, staruszku. Tylko raz dałem się na to nabrać.
Zamknij się.
Nadal jesteś piękna.
Myślałam, że to ja ładnie kłamię.
Chcesz wróżby, czy prawdy?
Zawsze przedkładam wiedzę ponad wszystko inne, łącznie z wygodą.
Tym razem cię zabiją.
Pamiętasz, kiedy byliśmy młodzi?
Ledwo.
Pozwól, że ci przypomnę.
Coś ty zrobił?
Czuję twój smak w deszczu.
Co jeszcze czuję?
Wojnę.
Dobrze.
Pojadę z Wotanem do Wisconsin.
A potem cię zabiję.
Dobra?
Dobra.
Wstałeś, świetnie.
- Burza się skończyła. - Nieprawda.
Obrabujemy bank.
Napijesz się kawy?
Lepiej stąd spływaj.
Inaczej dorwie cię nasz krokodyl.
Nie strzelisz.
Spróbujesz, ale broń się zatnie,
albo, co gorsza, wybuchnie i stracisz dwa palce.
Nie kuś losu.
Halo! Miewałeś chyba lepsze dni, co?
- Wszystko w porządku? - Nie.
- Dokąd jedziesz? - Do Wisconsin.
Podwiozę cię do Madison. Wsiadaj.
- Gwałciciel? - Nie?
- Morderca? - Ograniczam się. A ty?
Mam odchylane siedzenie, jeśli chcesz się przespać.
Nie piję od 11 lat, ale pamiętam, jak to było.
- Nie jestem pijakiem. - Jasne.
Na podłodze jest paczka żurawiny.
Łapy przy sobie.
To nie mój styl.
Nie jesteś w moim typie.
Ale kiedy się obudzisz, opowiem ci o programie AA.
Koniecznie.
Koszmarny pech.
Tylko nie to.
Cholera.
GDZIEŚ W AMERYCE
Uwaga!
Jest 11.35. Byłem umówiony na 11.
Pan Blanding wie, że pan przyszedł.
Przepraszam, czy może pani zadzwonić i powiedzieć panu Blandingowi, że czekam?
- Wyszedł na lunch. - Kiedy wróci?
Dziś już nie wróci.
Słucham?
Pan Blanding już dziś nie wróci.
Mogę umówić się na jutro?
Trzeba zadzwonić. Spotkania umawiamy tylko telefonicznie.
Rozumiem.
Czemu się pan uśmiecha?
W Ameryce sprzedawca bez uśmiechu jest nagi.
Zadzwonię jutro.
Do hotelu Peak, proszę.
Na brodę proroka!
I cipę twojej siostry!
Od dawna jeździsz taksówką?
Od 10 lat. Skąd jesteś?
Z Muskatu, w Omanie.
Z Omanu.
Byłem w Omanie, bardzo dawno temu.
Słyszałeś o mieście Ubar?
Słyszałem.
Zaginione Miasto Wież.
Znaleźli je na pustyni 5 czy 10 lat temu.
Nie pamiętam dokładnie.
Pomagałeś je odnaleźć?
Coś w tym stylu.
To było dobre miasto.
Zginęło tysiąc lat temu?
Dwa tysiące?
Kurwa, ja pierdolę!
Od 30 godzin jeżdżę tą zapomnianą przez Allaha taksówką.
Mam już dość.
Cały dzień czekałem na kogoś, kto nie chciał mnie widzieć.
Mój szwagier mnie nienawidzi.
Jestem w Ameryce od tygodnia, a tylko tracę pieniądze.
Nic nie sprzedałem.
Co sprzedajesz?
Bezwartościowe świecidełka, bambetle i kiczowate pamiątki.
Koszmarne, tandetne, głupie, brzydkie gówno.
- Sprzedajesz gówno. - Dokładnie tak.
- I nie chcą go kupować? - Nie.
Dziwne. Tu w sklepach sprzedają tylko gówno.
Choćby na takiej Ósmej Alei. Pojedziemy tamtędy.
Moja babka przysięgała, że widziała ifryta.
A może marida.
Wieczorem, na skraju pustyni.
Przekonywaliśmy ją, że to tylko wiatr, burza piaskowa,
ale ona widziała jego twarz.
Jego oczy były płomieniami, jak twoje.
Babki też tu przyjeżdżały.
- Dużo jest dżinnów w Nowym Jorku? - Nie.
Są anioły i ludzie, których Allah ulepił z błota.
Są też synowie ognia, dżinny.
Nie wiedzą tu nic o moich braciach.
Myślą, że tylko spełniamy życzenia.
Gdyby tak było, nie jeździłbym taksówką.
Raz ktoś nasrał na tylne siedzenie.
Musiałem ścierać z fotela mokre gówno.
Powiedz, czy tak powinno być?
Nie powinno.
Reszta dla ciebie.
Mieszkam w pokoju 318.
Róg 76. i Madison.
Szkoda, że nie widzisz tego, co ja.
Nie spełniam życzeń.
Owszem, spełniasz.
PRAWO JAZDY
LICENCJA TAKSÓWKARSKA
Nie spełniam życzeń.
Ten bank obrobimy. Chodź się przywitać.
Całkiem cię pokręciło?
- Trochę wiary. - Nie ma mowy.
Nie wierzysz, że sprzyjają mi siły wyższe?
- Nie. - To uwierz. Jesteś moim ochroniarzem.
Masz mi zapewniać ochronę, tak?
Nie podczas napadu.
Teraz tylko wejdę do banku, nie będę nic kraść.
- Chodź, nauczysz się czegoś. - Słuchaj.
Mieliśmy umowę.
- Nie zrobię nic nielegalnego? - Skąd.
Może poza kapką współudziału, podżegania
i obracania kradzioną gotówką.
Wyjdziesz z tego czysty jak łza.
Cholera.
Gdzie znajdę formularze depozytów?
Przy głównym wejściu.
A formularze nocnych depozytów?
- Też tam. - Dziękuję.
Nie jesteś zachwycony.
Ledwo wyszedłem z więzienia, nie chcę tam wrócić.
Nie martw się na zapas.
Może przyniosę ci kakao?
Kakao dobrze ci zrobi.
Zapisz ten numer.
Kupiłem ci kakao z piankami.
- Lubisz pianki? - Czemu rozmawiamy o piankach?
Pianki to mój najmniejszy problem.
Tak, lubię pianki.
Potrzeba nam śniegu. Silnej, denerwującej śnieżnej zawiei.
Pomyśl o śniegu.
Myśl o śniegu.
- O śniegu? - Tak, o śniegu.
Widzisz te chmury na zachodzie?
Skup się na tym, żeby były większe i ciemniejsze.
Myśl o ciemnym niebie i porywistym wietrze z Arktyki.
Śnieg.
- To pomoże? - Być może nie.
Ale przynajmniej na czymś się skupisz.
Śnieg.
Jesteśmy na miejscu. Przynajmniej ja, ty bujasz w obłokach.
Myślę o śniegu.
JEZUS CIERPIAŁ ZA TWOJE GRZECHY
Ta babka sądzi, że Jezus cierpiał za jej grzechy.
To jej grzechy. Czemu to Jezus ma za nie cierpieć?
- Bo ojciec go poświęcił. - Nie wiń ojca.
Cierpienia wystarczy dla wszystkich,
chociaż białemu Jezusowi przydałoby się go jeszcze trochę.
Ostatnio dobrze mu się powodzi.
Ile wersji kolorystycznych ma Jezus?
Jest biały Jezus na wzór jezuity.
Czarny afrykański Jezus. Brązowy meksykański Jezus.
- Śniady grecki Jezus. - Sporo Jezusów.
Wielu ludzi potrzebuje Jezusa, więc jest wielu Jezusów.
Meksykański Jezus przybył tu tak, jak większość Meksykanów. Nielegalnie.
To nie żadne uprzedzenia rasowe. Zapytaj go, sam ci powie.
Przeprawił się wpław przez Rio Grande.
Następny.
Dzień dobry. Chciałbym wydrukować kilka kompletów wizytówek.
Przyda mi się też pomoc przy plakatach.
Śnieg.
Chyba wystarczy.
Czego?
Śniegu. Nie chcemy sparaliżować miasta.
- Myślałem o śniegu. - I zaczął padać. Kto by pomyślał?
Świetne miejsce.
Jedzenie mają takie sobie, ale atmosfera jest niepowtarzalna.
Jedz. Nie można napadać na banki na pusty żołądek.
- Nie jestem głodny. - Nie trzeba być głodnym, żeby jeść.
Nie zapowiadali na dziś śnieżycy. Nie miało być nawet chłodno.
Czyli bez mrugnięcia okiem
wierzysz małym ludzikom w telewizorze,
ale nie potrafisz uwierzyć,
że sam mógłbyś wywołać śnieżycę.
To dwie różne rzeczy. Nauka i fantazja.
Mówisz o nich, jakby dało się je porównać.
To zupełnie inne sytuacje. Rzeczywistość i fikcja.
Więc to tak działa świat! Albo jest prawdziwy, albo jest fikcją?
- Właśnie. - Powiedział ten, co zna się na świecie.
W najlepszym wypadku masz kiepską wyobraźnię.
Popracujemy nad tym.
- Patrz, co koza przyniosła. - Koza?
Tak. Wielka, śmierdząca koza.
Szalony Sweeney. Czyżby przygniotły cię ciężkie czasy?
Umawialiśmy się dopiero w Wisconsin.
Przy moim szczęściu nigdy tam nie dotrę.
Masz moją monetę, pipo.
- Oddawaj ją. - Dałeś mi ją.
To prawda, widziałem.
Dałem ci zły egzemplarz. To była moja szczęśliwa moneta.
Na taką szczęśliwą monetę trzeba bardzo uważać.
Lepiej nie dawać jej byle komu.
Oddam ci twoją monetę, jeśli powiesz mi,
jak wyciągnąłeś ją z powietrza.
Po prostu wyciągnąłem ją z powietrza, żukożerna cioto.
Oddawaj monetę.
Wyrzuciłem ją.
Gdzie ją wyrzuciłeś?
W Eagle Point.
Jeśli chcesz ją odzyskać, pojedź na cmentarz Parkview.
Jest tam grób mojej żony. Moneta leży na wierzchu.
Ty skurczybyku.
Będę kolejnym facetem, który obracał twoją żonę.
Bez złośliwości.
Widzimy się w Wisconsin.
Powodzenia, Szalony Sweeneyu.
Widzimy się w samochodzie. Pilnuj, żeby go nie ukradł.
Zrobisz zakupy w spożywczaku. Postoisz w budce telefonicznej.
Jeśli ktoś spyta, czekasz na telefon od dziewczyny.
Padł jej samochód.
Proszę.
- Kto to jest? - To ty.
D. Haddock, szef ochrony. Usługi Ochrony A1.
- To ty. - Co oznacza „D”?
Dionizy? Donald? Damazy? Dobromir? Możesz wybierać.
Teraz czuję się jak Dupek.
Miło cię poznać, Dupku. James O'Gorman. Jimmy.
Też mam wizytówkę.
Czas na nas.
Zadam ci jedno pytanie.
Jeśli nie wrócisz dziś do więzienia, uwierzysz we mnie?
Nie odpowiadaj.
NIECZYNNE
BANKOMAT NIECZYNNY
Tylko nie to.
Cholera!
- Usługi Ochrony A1. - Poproszę z D. Haddockiem.
- Przy telefonie. - Mówi patrol policji.
Pana człowiek stoi przed bankiem First River.
Zgadza się, panie władzo.
James O'Gorman. Czy coś się stało?
- Upewniamy się tylko, że wszystko gra. - Dzięki.
Takie sprawy powinno załatwiać co najmniej dwóch ludzi.
Pełna zgoda.
Powiedzcie to tym kutwom z banku.
Narażam moich pracowników, porządnych ludzi.
Brzmi pan jak rozsądny młody człowiek, funkcjonariuszu...
- Myerson. - Funkcjonariuszu Myerson.
Gdyby chciał pan kiedyś dorobić, proszę do mnie zadzwonić. Ma pan numer.
- Dobrze. - Proszę to przemyśleć i zadzwonić.
Tak jest. Do widzenia.
Czyli tak zarabiasz.
Teraz we mnie wierzysz?
Wierzę, że istniejesz.
Zasłużyłem chyba na coś więcej. Jesteś w więzieniu?
Tak się tego obawiałeś, ale nic się nie stało.
Na razie.
To jedyny kraj na świecie, który zastanawia się, czym jest.
Odwiedziłeś wiele innych krajów?
Żadnego. Tylko ten.
Ale inne wiedzą, czym są.
Nikt nie szuka esencji Norwegii,
ani duszy Mozambiku.
Mozambik wie, czym jest. Wszyscy wiedzą, czym są.
Amerykanie też to wiedzą.
Udają, że wiedzą.
Tylko udają, jak ja teraz. Jak ty.
Co ja udaję?
Udajesz, że nie wierzysz w to, co niemożliwe.
Gdybym w to wierzył, miałbym prawdziwe urojenia.
Na pewno są prawdziwe,
nie wyglądasz na obłudnika.
Jedźmy już.
Czy to ja sprowadziłem śnieg?
Czy sprowadziłeś śnieg?
Jeśli w to uwierzysz, to przez resztę życia będziesz wierzył,
że możesz dokonać niemożliwego.
Możesz też wybrać urojenia.
Nie, urojenia wydają się prawdziwe.
To nie wydaje się prawdą, tylko snem.
To wspaniała rzecz, móc śnić na jawie.
Zdążyłem już zauważyć, że jeden na czterech ludzi to osioł.
Nawet ci rozsądni mają swoje urojenia,
wierzą w bogów, czy w inne duchy.
- Wierzysz w miłość? - Tak. Jak cholera.
- Zawsze tak było? - Nie. Zacząłem, kiedy spotkałem Laurę.
Czyli nie wierzyłeś, aż uwierzyłeś
i wtedy cały świat się zmienił.
Wiara to wypadkowa naszego strachu i tego, z kim przebywamy.
A ty się nie boisz.
I obracam się w wątpliwym towarzystwie.
Zawsze tak było.
Boję się tylko zapomnienia.
Wiele mogę przeżyć, ale nie to.
Najlepsze w pamięci jest to, że polega głównie na zapominaniu.
Pamiętamy to, co jest dla nas ważne.
Ciekawe, co pierwsze przyjdzie ci na myśl,
jeśli wspomnisz kiedyś ten wieczór.
Pewnie śnieg.
Pokój 55.
Cześć, kotku.
Tłumaczenie: Agata Rudowska